Czasy i wichry(2006) / Beş Vakit/ Times and wind


 Rzadko bywam rozczarowana kinem tureckim. Obejrzałam ‚Pewnego razu w Anatolii” w reż. Nuri Bilge Ceylan, którym byłam zachwycona, doskonale pamiętam też film „Uzak” tego samego reżysera. Tym razem sięgnęłam po film Erdema. 

 Nie wiem co poruszyło mnie w tym obrazie mocniej, muzyka Arvo Pärta  czy tych kilka wysmakowanych, pełnych spokoju, ciszy, szeptu wiatru chwil, a może ten śpiący chłopiec  przysypany stertą wyschniętych liści, a może miłość, która spalata losy młodych bohaterów i wystawia ich niewinne, tklwie  serca na drżenie, rozpacz, uniesienie – na pierwszą próbę. 
Film Erdema to wysmakowany obraz, bardzo piękny, pełen liryzmu, ale nie pozbawiony też dramatyzmu i surowości. 
Bohaterowie są nader prawdziwi, nieprzerysowani, a my jesteśmy po prostu świadkami ich trudnego życia. Reżyser doskonale przeplata codzienność z życiem wewnętrznym bohaterów. Nic nie jest proste i oczywiste. Film nie daje gotowych odpowiedzi. Możemy tylko obserwować i snuć własne rozważania, wsłuchując się w rytm bijących mocno serc i wolno, łagodnie płynącej muzyki, a to wszystko w otoczeniu zmieniających się pór dnia.

Film obnaża międzypokoleniowe konflikty rodziców z dziećmi w wiejskim muzułmańskiej wiosce w Turcji;koncentruje się na dwójce dzieci ( Omer Yakup ) oraz dziewczynie
(Yildiz), wszystko na początku ich okresu dojrzewania. Dzięki minimalistycznej estetyce i kontemplacycji, reżyser osiąga gęstość owiniętą w obrazy, które zapierają dech
w piersiach i zmysłach. 

………..

I like Turkish cinema, and I never was  disappointed. I watched „Once Upon a Time in Anatolia „dir. Nuri Bilge Ceylan, I was delighted, also remember very well the film” Uzak „by the same director. This time, I reached Erdem’s movie.

I do not know what moved me in this film, more: maybe Arvo Pärt’s music or tasteful pictures full of peace, silence, a whisper of wind moments, perhaps the sleeping boy buried under a pile of dried leaves or maybe love, who weaves lots of young and sets them innocent, That gentle hearts tremble in despair and elations – expose on first attempt.
Film Erdem is a sophisticated image, very beautiful, full of lyricism, but not without a drama and severity.
The characters are very real, and we are just simply witnessing their difficult life. Director perfectly intertwined the inner life of heroes with everyday . Nothing is simple and obvious. The movie does not Provide ready answers. We can only observe and to spin own reflections, listening to the rhythm of the hearts beating heavily and slowly, gently flowing music, and it’s all surrounded by the changing times of the day.

This Film exposés of the intergenerational conflicts parents with children in a rural Muslim village in Turkey, Focuses on the two children (Omer and Yakup) and a girl
(Yildiz), all at the beginning of puberty. With a minimalist aesthetic and contemplation, director density Reaches wrapped in images that take your breath away
chest and senses…