Kiedy intelekt bywa bezradny wobec tego co intuicyjne


Euforia/ Eyforiya Gatunek: Melodramat Produkcja: Rosja Reżyseria: Iwan Wyrypajew

Tyle jest pięknych obrazów do obejrzenia, ten film naczekał się na swoją kolej. Nie żałuję czasu jaki wypełniłam sobie, oglądając go.

Dla mnie sztuka jest dialogiem toczonym w jakiejś sprawie, zawsze powinna stawiać pytania filozoficzne, społeczne, ekonomiczne, powinna uczestniczyć w życiu świata, w którym żyje artysta. Jeżeli milczy prasa niech przemówi teatr.” Iwan Wirypajew

Doznania – wobec nich nigdy nie pozostajemy obojętni. Siła jaką nas dotyka czasami odbiera oddech. Czasami ulegamy im tak mocno, że nie mamy czasu na przemyślenia, na wątpliwości, działamy w amoku, oszołomieniu, radości, euforii. Nie pytamy: dokąd?, dlaczego?, z kim?. Nie dbamy o przyszłość, skoro i tak jest niepewna. To emocje, które niosą ze sobą świt poranka, ujawniają to co w nas jednostkowe, niepowtarzalne, to co ukrywa się pod tkankami, w samym centrum, w głębi. 

Euforia to prosta, banalna historia, ale jakże urzekająca: rozpiętością emocji, bezludnych przestrzeni rozciągających się po horyzont. Rozczaruje się ten kto spodziewa się obejrzeć ckliwy melodramat.

Oglądanie obrazu Wyrypajewa wywołuje jakąś nieoczekiwaną nostalgię. Oczarowuje symboliką. To film o emocjach- niepohamowanych;  szaleństwie, radości, pustce, rozczarowaniu, miłości, zdradzie. Może jednak ten pusty, bezludny choć piękny krajobraz pozbawił czegoś jego mieszkańców, a może to właśnie on jest sprawcą, że się tak tli nieustannie w tej rosyjskiej duszy. 

MrsDalloway

In the face of impressions and experience, we never remain indifferent . Force that affects us sometimes, receives breath. Sometimes we give in them so much that we do not have time to think , to doubt , we act with amok , with bewilderment , joy, euphoria. We do not ask: where? , why? , who?. We do not care about the future , because it is not uncertain. It’s the emotions that brings the dawn of the morning . Reveal what is the individual in us , unique , what hides beneath the tissues in the heart , in the depths . Euphoria is a simple , banal story , but so captivating : the span of emotion , unpopulated area stretching to the horizon . Viewing an image Vyrypaev’s brings some unexpected nostalgia. Enchants with symbolism . It is a film about emotions – unrestrained ; of madness , joy, emptiness , disappointment , love , betrayal . Perhaps , however, this empty , desolate but beautiful landscape deprives of something of its inhabitants , and perhaps it is the culprit , that Russian’s soul is as melancholic. MrsDalloway