I stand under your window


home

home

Every day she stumbles on the white walls
behind which remain so silent nobody ever calls
separated – in the capsule – alone
in which only plays a gentle a piano
in which constantly is waiting for a spark of the sun

Every day reveals the gates of hell and blue gateway
of words
bended over piece of paper and the ink
with stubbornly and equally obsessive and as if involuntary
with all the greed towards of unknow
always unquenchable

Every day considers
so not to shatter the temples on the floor

by MrsDalloway

 

————————————————————————————————————————————————————————————————————–

Dom

Każdego dnia potyka się o biel ścian

zza których nikt nie woła

odgrodzona w  kapsule samotności

w której rozgrywa  się łagodne piano

w której nieustannie czeka na iskrę słońca

 

Każdego dnia odkrywa bramy piekielne i niebieskie wrota słów

 pochylona nad kartką i tuszem

z uporem równie natrętnym co mimowolnym

z całą zachłannością rytmem i nienasyceniem

 

Każdego dnia modli się by nie roztrzaskać skroni o podłogę

przez MrsDalloway