Cria cuervos – the reality of child


 

„Karmienie kruka nigdy bowiem nie pozostaje bez echa.”

 

Ten film był dla mnie zaskoczeniem, takiego Saury nie znałam. Filmy, które do tej pory obejrzałam skrystalizowały nieco inny obraz jego kinematografii. I choć upodobałam sobie Flamenco, Tango czy Iberię, to nade wszystko najbardziej podobał mi się „Nakarmić kruki”. 

Dla wielu film Saury jest metaforą dyktatury Franco. Ale mnie zaintrygowała inna warstwa tej fabuły. Oglądając jego obraz  zanurzyłam się w przedziwny, hipnotyczny świat dzieciństwa. I bynajmniej nie jest on pełen beztroski i śmiechu. Ana zanurza się co chwila w świat wspomnień, by odzyskać obraz ukochanej i utraconej matki. To bolesna część jej pamięci. Przed oczami dorastającej dziewczyny migoczą obrazy cierpiącej kobiety, zdradzanej przez męża, wijącej się w niewyobrażalnym fizycznym bólu.
Ana żyje z przekonaniem, że jej ojciec jest winien cierpień matki. Saura materializuje jej wizerunek, a wtedy dziewczynka czuje się bezpieczna. 

Reżyser umiejętnie miesza rzeczywistość i fantazję. Mała Ana wydaje się być nad wyraz dojrzała, jej usta rzadko się uśmiechają, oczy pełne są głębokiego smutku i poczucia krzywdy. 

Dziewczynka tworzy własny świat, w którym jedynym ciepłem otacza swoją babcię – kobietę, która godzinami wpatruje się w kolaż rodzinnych zdjęć zawieszonych na ścianie.  Wnuczka mówi do niej, przywołując czar wspomnień. To bardzo ciepłe wzruszające sceny. Jest także służąca Rosa, to ona wprowadza przaśny klimat, rozbawia, ujawinia niewygodne sekrety. 

Film dotyka czule świata dzieciństwa- nieszczęśliwego, bolesnego, z utratą bliskich, kłamstwem i hipokryzją. W tym tkwi Ana przykuta do cieni z przeszłości. 

Porque te vas

Dziś w moim oknie świeci słońce, a serce
smuci się gdy oglądam miasto,
ponieważ odchodzisz.
Jak każdej nocy obudziłam się myśląc o tobie
i patrzyłam jak mijają godziny na zegarze
ponieważ odchodzisz.

Wszystkie obietnice miłości odejdą razem z tobą.
Zapomnisz mnie, zapomnisz mnie.
Na peronie będę dziś płakać jak dziecko
ponieważ odchodzisz, ponieważ odchodzisz,
ponieważ odchodzisz, ponieważ odchodzisz;
ponieważ odchodzisz.

W cieniu latarni zaśnie
wszystko, co pozostało niewypowiedziane,
zaśnie.
Zawieszone na wskazówkach zegara będą czekały
wszystkie godziny, które pozostały do przeżycia.
Będą czekały.