„jak nóż przecinający wszystko, do samego środka”


DSC03799

” […]lubi wyobrażać sobie (to jedna z jej najlepiej strzeżonych tajemnic), że tkwi w niej odrobina błyskotliwości, niewielki okruszek, chociaż z drugiej strony ma świadomość,  że prawdopodobnie większość ludzi nosi głęboko w sobie podobne, pełne nadziei przypuszczenia, zwinięte niczym piąstka, nigdy nie ujawnione. Popychając przed sobą wózek w supermarkecie lub siedząc u fryzjera, zastanawia się, czy wszystkie kobiety, w mniejszym lub większym stopniu, nie myślą w ten sam sposób: oto błyskotliwy umysł, kobieta pogrążona w smutkach, kobieta pełna transcendentalnej radości, która wolałaby znajdować się zupełnie gdzie indziej, lecz wyraziła zgodę na wykonywanie prostych i w gruncie rzeczy niedorzecznych czynności — macanie pomidorów, siedzenie pod suszarką — ponieważ składają się one na jej rzemiosło i należą do jej obowiązków.[…]” V. Woolf DSC05331

fot. A. Bober

???????????????????????????????

“[…]I will stretch my toes so that they touch the rail at the end of the bed; I willassure myself, touching the rail, of something hard. Now I cannot
 sink; cannot altogether fall through the thin sheet now. Now I spread my body on this frail mattress and hang suspended. I am above the earth now. I am no longer upright, to be knocked against and damaged. All is soft, and bending. Walls and cupboards whiten and bend their yellow squares on top of which a pale glass gleams. Out of me now my mind can pour[…]“The Waves (1931) Author: Virginia Woolf