„Nihil est in intellectu, quod non fuerit prius in sensu”


„Ici, les arbres vivent dans l`air de la nuit
Et oui les branches vacillent
Mystère des phigénies ici danse l`esprit
Dans l`air de la nuit, cheri dis moi oui
Sous les arbres de la nuit
So did you ever wonder about the tree
How it can hold such innocent mystery
Well, did you ever wonder how it would be
To be a holy moment, to be a tree
Ici, danse l`espirit dans l’air de la nuit
Et oui les branches vacillent
Mystère des phigénies
So did you ever wonder about the tree
How it can hold such radiant mystery
Well, did you ever wonder how it would be
To be and hold the spirit of, the spirit of a tree”
Bel Canto

Kenneth Rexroth 

Mówią, że to nie wiersz

I

Wszystko, co jest, jest harmonią,
inaczej by nie przetrwało.
Harmonia części z całością –
oto definicja dobra.
Dlatego wszystko, co jest, jest dobre.
Człowiek jest częścią tego wszystkiego, co jest, zatem
jest częścią tej harmonii.
Tak więc z natury jest dobry.
O ile zna to, co jest,
zna ją, ponieważ
sam w sobie jest harmonią części w całości,
tego samego rodzaju jak
to, co jest. Przeto
harmonia wszystkiego, co jest,
może zespolić się i bez człowieka
z harmonią wszystkiego, co istnieje
w człowieku jako poznawalne
dobro, jako wewnętrzny moralny walor.

Kenneth Rexroth 

They Say This Isnt’t a Poem

I

All that is is a harmony,
Otherwise it would not endure.
Harmony of the parts with the whole
Is the definition of goodness.
Therefore all that is is good.
Man is part of all that is, so
He is part of its harmony.
Therefore he is by nature good.
Insofar as he knows what is,
He knows it because he is
Within himself a harmony
Of parts in a whole, of the same
Kind as all that is. Therefore,
The harmony of all that is
Without man can unite with
The harmony of all that is
Within man as a knowable
Good, an inner moral good.

[…]