„Muzyka jest uwikłanym w czas byciem – ku – ciszy”.


 

” […] Cisza zewnętrzna otacza muzykę, osłania ją, odgradza od banału świata, od dźwięków przypadkowych. To jednak nie wszystko. Cisza jest też materią muzyki, oddechem, bez którego muzyka byłaby martwa”. […] Cisza pełni też funkcję służebną w indywidualnym przeżywaniu muzyki. Wyciszenie i wstrzymanie akcji muzycznej daje słuchaczowi wytchnienie, chwilę na spojrzenie w przeszłość utworu. Może być również momentem wyczekiwania, okazją do przewidywania tego, co się dopiero wydarzy. Cisza współuczestnicząca z dźwiękami darowuje słuchaczom czas potrzebny na smakowanie przeżycia muzycznego”. 

[…] Z muzyką powraca nie tylko to, co poprzedza dzieciństwo; wraca wszystko, co nieodwracalne, co znajduje się poza granicą narodzin i śmierci. Muzyka umożliwia spotkanie z Niegdyś, zupełnie jakby była zbudowana z przepuszczalnej dla innych światów materii. Jej czas odwraca bieg czasu. […] Muzyka myśli tam, gdzie myśl się lęka”. 
Nie ma granic tego co może być pomyślane i odczuwane dzięki muzyce.
To co kocham w muzyce to fakt, że wyzwala niezliczoną mnogość interpretacji i doznań. To czuję, gdy słu
cham Kronos Quartet


Ale odkrycie Tanya T. przeniosło mnie w całkowicie inne rejony odczuwania muzyki i dźwięków. Ale myślę, że aby się zaprzyjaźnić z jej śpiewem trzeba się osłuchać. Wtedy relacje pomiędzy dźwiękami stają się bardziej zrozumiałe. To co obojętne staje się nagle istotne i przejmujące. Taki jest dla mnie jej śpiew.

Tanya Tagaq

Tanya  jest współczesną artystką performance, który używa tradycyjnej gardłowej  sztuki śpiewu Eskimosów.  Śpiew gardła nazywany jest  katajjaq, pirkusirtuk lub nipaquhiit.
Można by to określić jako grę wokalną. Dawnej kobiety – Eskimoski stawały lub siadały na przeciwko siebie i trzymając się za ręce wydobywały z siebie gardłowe dźwięki. Zawsze ktoś w tej „grze” jest liderem, zatem partner wypełnia pozostałe dźwięki. Zwykle nie są to konkretne słowa, raczej odgłosy natury. Muzyka Inuit nie posiada żadnego zapisu nutowego, tradycja tego śpiewu przekazywana jest z pokolenia na pokolenie. Śpiew ten zaginął na prawie sto lat, dopiero od niedawna powrócił do łask. Dla Eskimosek jest to przede wszystkim sposób na wyrażenie własnej tożsamości. 

Jestem pod ogromnym wrażeniem techniki wokalnej Tanya Tagaq.  Posiada niesamowicie potężny głos.


Ten utwór całkowicie mnie pokonał. To jest to co stapia się ze mną, dostraja się i współbrzmi z jakimś nieznanym mi dotąd wewnętrznym poruszeniem. 

Muzyka bywa niepojętym błyskiem piękna! 

.